అని స్తుతించుచు మూడు రోజుల పాటు ధ్యానించుచు నిలుచుండెను. అపుడు వీరయోగీశ్వరుడు కనులుదెరిచి చూచి, ఓ మనుషోత్తమా! నీ ధైర్యసాహసానికి నీ భక్తికి మెచ్చితిని. నీ యభిష్ఠము నెరవేరుగాక, నీ రాకకు కారణమేమనగా! అన్నాజయ్య స్వామికి పునఃనమస్కరించి ఓ స్వామి! తమరికి పాదసేవ చేయుటకై వచ్చినాను. కాదనక అనుమతించగలరని ప్రార్థించగా, స్వామి తథాస్తు అని ఆశీర్వదించెను. ఆనాటి నుండి అన్నాజయ్య ఆ గుహలోనున్న భూమిని శుభ్రపరచుచు వసతిగా జేసి గురువాజ్ఞను పాటించుచు గురువు చెప్పిన ప్రకారము ప్రతి దినము గుహ వెలుపలికి వచ్చి తాళపత్రములను కోసికొని తెచ్చి గురువుగారి ముందుంచగా సమయోచితముగా వీర గురుడు తాళపత్రములపై ఏమో వ్రాయుచు కట్టలు గట్టి ప్రక్కకు పెట్టుచుండెను. కొంతకాలమునకు నంద్యాల నుండి ఫణిభట్టు వచ్చి గుహముందు వేచియుండి ఆ స్వామి సూర్య నమస్కారమునకై గుహ వెలుపలికి రాగా పాదనమస్కారము చేసి ఓ స్వామి నా ఏకైక పుత్రడు అన్నాయజ్య మీ సన్నిధానములోయుండి మీసేవజేయుట నాకేమి అభ్యంతరము లేదు. కాని నావంశవృద్ధికై చింతించుచున్నాననగా! ఆ స్వామి విని, ఓయీ! ఫణిభట్టూ నీవు పుత్రకాంక్షచే నిచటికి వచ్చినావు. నీ పుత్రుడు పూర్వజన్మ పుణ్యఫలము అనుసరించి ఈ జన్మలో సంసార రహితుడై నాకు ప్రథమ శిష్యుడైనాడు. ఇతనిపై ఆకాంక్ష వదులుము. ఇదిగో ఈ యంత్రమును పూజింపుము నీకు మరో కుమారుడు కలుగును. అతని వలన నీ వంశవృద్ధి అగునని యంత్రమునిచ్చి దీవించి పంపించెను. ఫణిభట్టు తిరగి నంద్యాలకు వచ్చి ఆ యంత్రమును పూజించుచుండగా కుమారుడు గలిగెను. అతని వల్ల వంశోద్ధారకుడు ఆయెను.