ನ೦ತರ ಶ್ರೀ ವೀರಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರಸ್ವಾಮಿಯವರು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೋವಿ೦ದಯ್ಯಾಚಾರ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಬಂಧು ಬಾಂಧವರನ್ನು, ಶಿಷ್ಯಜನ, ಭಕ್ತಾದಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಶುಭಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ನ೦ತರ ಪಟ್ಟಾಧಿಪತ್ಯದ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಗೋವಿಂದಯ್ಯಾಚಾರ್ಯ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೇ ನಿಮ್ಮ ಜೇಷ್ಠ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿ ರಃಕರಿದೇದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕಾಲ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ಮಠಕ್ಕೆ ಬರುವ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವಳು. ನನ್ನ೦ತೆ ತಾನೂ ಸಮಾಧಿಯಾಗುವಳು, ನನ್ನ ಮಠದಂತೆ ಈಶ್ವರೀದೇವಿಗೂ ಮಠವಾಗುವುದು. ವಿಶೇಷವಂದರೆ ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಪುತ ಸಿದ್ದಯ್ದ ಈಶ್ವರಾಂಶ ಸ೦ಭೂತನು. ಅವ ಮಾರ್ಥಿ ಪ್ರಸಿದ್ದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಗೋವಿಂದಯ್ಯಾಚಾರ್ಯ ನೀವು ನಿಮ ಣಾ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆದು ಪಾವನರಾಗಿರಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಧಿಸಿದರು. ಅಲಿಧವರೆಲ ಮಹಾಮಹಿಮಾ! ಮುಂದಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಮಾಧಿ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿರುವುದಾಗಿ, ಹೇಳಿದಿರ೦ತೆ ಮುಂದೆ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರ್ನಾ ರು! ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಆಗ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಚಿಂತಿಸುವ ತ ಎಲದಿಸಲತ ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು “ಸುವ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸುತ್ತ ಇರಿ ಅದೇ ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿರುವುದು. ಎಂದು ಹೇಳಿ "ದ್ವಾದಶ ಸಹಸ್ತ ಸಿದ್ದಿರ್ಭವತಿ”ಅಂದಹಾಗೆ. ಓ೦-ಹ್ರೀ೦-ಕ್ಷೀಂ-ಶ್ರೀಂ-ಶಿವಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ ಎಂಬ ಈ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಬರೆದು ಜಪಿಸುವವರಿಗೆ ತಪ್ಪದೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಾದರೂ ದರ್ಶನ ಕೊಡುವೆನು. ಯೋಗಿನಿ ಶಕ್ಕಿಯಿಂದ ನಡೆಯುವ ಪ್ರಳಯಗಳು ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದವರನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲಾರವು ಎಂದು ಅಭಯವಿತ್ತರು.