ಆನ೦ದ ಭೈರವ ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪುಷ್ಥರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ದೇವದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಾಧು ಸತ್ಪುರುಷರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಗೋಹತ್ಯ ದೋಷ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಾಣದ ಆನಂದ ಭೈರವ ಹರಿಹರ ಪುರಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಅಲ್ಲಿನ ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ದೈವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡದು ವಿಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹರಸುತ್ತ ವೀರಂಭಟ್ಲಯ್ಯ ಸೂರ್ಯೋ ಪಾಸಕರಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪದೂರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋಪಾಸಕರಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೀರ೦ಬಟ್ಟಯ್ಯನ ಕಡೆ ತನ್ನ ಗಮನವರಿಯುತ್ತಲೆ ತನ್ನಲ್ಲಿನ ಮಾರ್ಗಾಯಾಸವೆಲ್ಲ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಯಿತು. ತನ್ನ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನಷ್ಟು ಹಗುರವಾಯಿತು. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೊಸ ಚೇತನ ಮೂಡಿ ಬ೦ತು. ಎಂದೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣದ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಆನ೦ದ ಭೈರವಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮಾನ೦ದವು ಉಮ್ಮಡಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವೊತ್ತು ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದ ಆನ೦ದ ಭೈರವ. ಇದು ಯಾವ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷರು ನೆಲೆಸಿದ ಪುಣ್ಯ ಭೂಮಿಯೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ. ನಂತರ ಸೂರ್ಯೋಪಾಸಕರಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೀರಂಬಟ್ಟಯ್ಯನ ಕಡೆ ಮತ್ತೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ. ಅವರನ್ನು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಓಡುವ ಹ೦ಬಲವುಂಟಾಯಿತು. ವೀರಂಭಟ್ಟಯ್ಯ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಲ ಭಾಗದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ. ವೀರ೦ಭಟ್ಟಯ್ಯನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಎಂದೂ ಕಂಡರಿಯದ ಪ್ರಕಾಶವೊ೦ದು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದಂತಯಿತು. ತನಗಾದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಇವರೇ ನನ್ನ ಗೋ ಹತ್ಯ ದೋಷವನ್ನು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡುವ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷರು ಎಂದು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಹಾಮಹಿಮರು ಬಹಿರ್ಮುಖರಾಗುವವರೆಗೂ ಕಾದು ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಸರಿಯೆಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟನು ಆನ೦ದ ಭೈರವ.