ಸಿದ್ಧಯ್ಯನಿಗೆ ಬಾಹ್ಯಾಪಪಂಚದ ಅರಿವೆ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು. ಶ್ರೀವೀರಬ್ರಹ್ಮೇಂದಸ್ವಾಮಿಯವರು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ ಜೀವ ರಾಶಿಗಳಾದಿಯಾಗಿ ಕಾಡು ಮೇಡುಗಳು, ನದಿ ನಗ೦ಗಳು, ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳು ಏನೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಆಳಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರಾದಿ ತಾರೆಗಳು ಮಿಣುಕು ಉಳುವನಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ತನ್ನ ಗುರುವಿನಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದ ಸಿದ್ಧಯ್ಯನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಏನೆಂದೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಏನೆಲ್ಲವೂ ಇರುವುದಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚುಕಾಲ ನೋಡಲಾಗದ ಸಿದ್ಧಯ್ಯ ತ೦ದೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ. ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ದರ್ಶನವನ್ನಿತ್ತು ಹರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಧಿಸು ತಂದೆಯೇ ಎಂದು ಬೇಡಿದನು. ಶ್ರೀ ವೀರಬಹ್ಮೇ೦ದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ನಸುನಗುತ್ತ ಸಿದ್ದಾ! ನಿನ್ನ ಈ ಜನ್ಮ ಪವಿತ್ರ, ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಧಿಸಿದರು. ಬಾಹ್ಯಾ ಪ್ರಪಂಚದ ಆಡ೦ಬರದ ಜೀವನವನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೂ, ಗುರುವಿನ ಅರಿವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ಏನೊಂದೂ ಅರಿವಾಗದು. ಸಿದ್ದಾ! ಇದೋ ಈ ಯೋಗ ದಂಡ, ಬೆತ್ತ, ಮುದಿಕೆ, ಪಾದುಕೆಗಳು ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯ ಪ್ರತಿಫಲ. ಇವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುತ್ತ ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಟಿರಚಿತ್ರನಾಗ ಗಿರು. ಒಮ್ಮ ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ೪ 2ಜ್ಲೆಯಂಕ ನಡದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿಷ್ಠತೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗು. ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹರಿಸಿ ಸಮಾಧಿ ನಿಷ್ಠರಾದರು. ಸಿದ್ದಯ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರು ಸ್ಮರಣೆ ಹ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಿರ ತ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಗೋವಿಂದಮಾಂಬರ ಪಾದ ಕಮಲ ದಲ್ಲಿ ಕತಮ್ನಟ್ಟು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಥಾರಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ. ಗೋವಿಂದಯ್ಯಾ ಚಾಯ: ಸ್ವಾಮಿಯವರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಅಪ್ಪಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಜೈ! ಸದುರು ಶ್ರೀ ವೀರಬ್ರಹೆ ಸಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿ ಜೈ! ಗೋವಿಂದಮಾಂಬಾ ಜೈ! ಎಂದು ಜಯಕಾರವನ್ನು. ಮಾಡಿ ಗುರುಸ `ರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಮಡುಮಾಲಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಶ್ರೀ ಗುರುವಿನಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಂತ ಸುಗುಣವತಿಯಾದ ಕನ್ಯಾರತ್ಸವನ್ನು ಲಗ್ನವಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಭಕ್ತರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತ ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಕೊಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗದ್ದುಗೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಟ್ಟು ನಿತ್ಯಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಗುರುಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಾಗಿದ್ದು ಸಮಾಧಿನಿಷ್ಠನಾದನು. |