ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮರದ ಇನ್ನೊಂದು ಪಕ್ಕದಿ೦ದ ವಿಪರೀತ ದುಃಖದ ಆರ್ತನಾದವು ಕೇಳಿಬಂತು. ಸಿದ್ಧಯ್ಯನಿಗೆ ನೋಡಲು ಹೇಳಿದರು. ನೋಡಿ ಬಂದ ಸಿದ್ದಯ್ಯ ತಂದೆಯೇ! ಯಾರೋ ದಂಪತಿಗಳು ಕುಷ್ಟರೋಗದಿ೦ದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ೦ದನು. ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಅವರ ಬಳಿ ಬರುತಲೆ ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಧ್ವಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ಮಹಾ ಮಹಿಮಾ! ಇವರು ನನ್ನ ಪತಿ ದೇವರು. ಕುಷ್ಟರೋಗದಿ೦ದ ಬಹುದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಬಳಲುತಿದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಅಮ್ಮಾ! ಸಾಧ್ವೀ ಮಣಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಐಂದಿಗೆ ಕೊನೆಯಾದವು. ಎಂದು ತಮ್ಮ ಕಮಂಡಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಉದಕವನ್ನು ಆಬಿಮಂತ್ರಿಸಿ ರೋಗಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಲು ರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದೃಢಕಾಯನಂತೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತನು. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಸತಿ ಸಾದ್ವಿಗೆ ಹೇಳತೀರದಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ತಕ್ಷಣ ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರು ಸ್ವಾಮಿಯವರಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮಹಾ ಮಹಿಮಾ! ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಎ೦ದು ಬೇಡಿದರು. ಸಾಧ್ವೀಮಣೀ! ದಂಪತಿಗಳಾದ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಧಿಕ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿದೆ. ನೀವೀಗ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಪಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿ೦ದಿರಗಿ. ಈಗ ನಿಮಗೊ೦ದು ಮಹಾಮಂತವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಅದನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಸುಖವಾಗಿ ಅ ಎಂದು “'ಓ೦- ಹ್ರೀ೦ -ಕ್ಹೀಂ-ಶ್ರೀಂ-ಶಿವಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ" ಎಂದು ಬೋಧಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಧಿಸಿದರು. ಅವತಾರ ಪುರುಷಾ! ಮತ್ತೆ ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನ ಭಾಗ್ಯವೆನಲು ಆಮ್ಮಾ! ಅದಕ್ಕೂ ಸಮಯ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಅಲ್ಲಾಡಪಲ್ಲಿ ವೀರ ಭದ್ರಸ್ವಾಮಿಯ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಎದ್ದು ಕುಮುದ್ದತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ವೀರಭದಸ್ಥಾಮಿಯನ್ನು ಅಮ್ಮನವರನ್ನು ಶಿವಲಿಂಗೇಶ್ವರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ತ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅನೇಕ ಅದ್ವೈತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಂದಿಮಲ್ಲಯ್ಯಪಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.