ಸೈಯದ್ದನಿಗೆ ಶ್ರೀ ವೀರಬ್ರಹ್ಮೇ೦ದ್ರಸ್ವಾಮಿಯವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವಹಂಬಲವು೦ಟಾಯಿತು. ಸ್ವಾಮಿಯ-ರ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬರುವ ಸಾಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತಾಯಿ, ತಂದೆಗೆ ಹೇಳದೆ ಕ೦ದಿಮಲ್ಲಯ್ಯಸಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟನು. ಅ೦ದು ರಾತ್ರಿ ಸಾಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದು ಮರುದಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮಠಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಠಾನಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಠದ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು. ಸೈಯದನು ಆ ತಕ್ಷಣ ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಪಾದಗಳನ್ನಿಡಿದು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಮಣಾಮವನ್ನು ಮಾಡಲು ಶ್ರೀಸ್ಟಾಮಿಯವರು ಆಶೀರ್ವಧಿಸುತ್ತ ಏಳು ಮಗೂ ನೀನು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ತಂದೆಯೇ! ಮುಡುಮಾಲ ವಾಸಿಗಳಾದ ಆದ೦ಂಬಿ ಪೀರುಸಾಯಬು ದಂಪತಿಗಳ ಮಗನು ನನ್ನನ್ನು ಸೈಯದ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದನು. ಮಗೂ! ನೀನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವೆಯಲ್ಲ? ಎಂದರು ಸ್ವಾಮಿಯವರು. ಆಗ ಸೈಯದನು ತಂದೆಯೇ! ಕುಲಮತಧರ್ಮಗಳ ಗೊಡವೆ ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ! ನಾನು ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಗುರುಗಳನ್ನು ಹರಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎ೦ದನು ಸೈಯದನು. ಸೈಯದನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೌನವನ್ನು ವಹಿಸಿದ್ದು ಈ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತಭೇದಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಬ೦ದಿದ್ದಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಅ೦ತರ್ಮುಖಿಗಳಾಗಿ ನೋಡಲು ಶ೦ಕರನೇ ಇವನೆಂದು ಅರಿತರಾದರೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಮಗೂ! ನೀನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನು ಈವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇಕೆ ನಿನಗೆ ವೈರಾಗ್ಯದ ಬಯಕೆ? ನೀನು ಪ್ರಾಪ್ತವಯಸ್ಕನಾಗಿ ಸ೦ಸಾರಿಯಾಗಿದ್ದು ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಪಾಲನೆ ಮಾಡುವುದು ಧರ್ಮವಲ್ಲವೇ? ಅಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿರಲಾಗದೇ? ನೀನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೆ ' ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಗುರುಗಳು, ನವಾಬರು ಸುಮ್ಮನಿರಬಲ್ಲರೆ? ಮಗೂ! ನೀನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿತಂದೆ ಸ್ವಧರ್ಮ ಭ್ರಷ್ಟನಾದನೆಂದು ನೊಂದು ಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಹೆತ್ತವರನ್ನು ನೋಯಿಸುವುದು ಅಧರ್ಮವಲ್ಲವೆ? ಹೀಗಿರುವಾಗ ಮೋಕ್ಷವಿನ್ಗೆಲ್ಲಿ, ದೊರೆತೀತು? ಎ೦ದು ಆನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ತಿಳಿಯ ಹೇಳಿದರು.